نوشته‌ها

IFRS تهدید یا فرصت / اجرای IFRS دامنگیر کدام یک از بیمه گران خواهد شد؟/ خروج یا توقف صدور در برخی شرکتهای بیمه با اجرای IFRS

ریسک نیوز اولین میزگرد تخصصی و چالشی IFRS را برگزار کرد؛(بخش دوم)

IFRS تهدید یا فرصت / اجرای IFRS دامنگیر کدام یک از بیمه گران خواهد شد؟/ خروج یا توقف صدور در برخی شرکتهای بیمه با اجرای IFRS

این فرصت برای شرکت‌هایی‌ست که نرخ مناسب می‌ دهند، حق بیمه‌ی خود را به درستی وصول کرده‌اند، روند مناسبی را کسب کرده‌ و به تبع ذخایر مناسبی دارند و اما تهدید دامنگیر شرکت‌هایی خواهد شد که نرخ‌شکنی کرده و ذخیره‌ی مناسبی نگرفته‌اند./ اگر فشار اجرای این استاندارد شدید باشد ممکن است برخی شرکت‌ها تحمل اجرای کردن آن را نداشته باشند، حذف شوند IFRS در بلند مدت فرصت و در کوتاه‌مدت تبدیل به تهدید یا آسیب خواهد شد.

 ریسک نیوز / آزاده محسنی : پایگاه خبری ریسک نیوز به عنوان تنها رسانه تخصصی صنعت بیمه در نظر دارد جهت تداوم حرکت در مسیر تولید محتوا و ارایه راهکار برای چالش های صنعت بیمه برگزاری میزگردهای تخصصی با مشارکت کارشناسان صنعت بیمه را کلید بزند.

نظر به اینکه در شرایط فعلی و با توجه به تکلیف نهادهای بالادستی اجرای گزارشگری مالی بین المللی IFRS در نهادهایی چون بانک ها و بیمه ها ضروری است این رسانه اولین میزگرد تخصصی خود را به این مقوله اختصاص داده است.

بخش اول میزگرد روز گذشته با عنوان ” باز کردن جعبه‌ی سیاه شرکت‌های بیمه با پیاده سازی IFRS17 / اجرای IFRS قانونگذاری شجاع می خواهد/چالش گپ قوانین مالیاتی در اجرایIFRS و نگرانی بیمه گران ” منتشر شد.
در بخش دوم این میزگرد تخصصی پیش زمینه های اجرای این استاندارد مالی مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت ، ضرورت وجود بانک اطلاعاتی شرکتهای بیمه ، Black list متصل به سامانهای مالی کشور جهت شناسایی بدهکاران بیمه ای ، تحت تاثیر قرار گرفتن توانگری مالی در پی اجرای و ضعف نیروهای متخصص در صنعت بیمه از مباحثی است که در ادامه مشروح آن از نظر می گذرد:

*اهمیت سیستم‌های اطلاعات شرکت‌های بیمه مسئله ای مهم است، اما با وجود ضعف در سیستم اطلاعاتی، شرکت‌های بیمه چه‌طور می‌توانند وارد عمل شوند؟ همچنین یکی از موانع تهیه‌ی IFRS بدهکاران بیمه‌ای هستند، بدهکاران حق بیمه‌ در سال ۹۵ نسبت به سال پیش از ان افزایش چشم‌گیری پیدا کرده‌اند و با وجود فقدان Black list چگونه می‌توان به حل مسائل پرداخت؟

صلاحی نژاد: IFRS برای اصلاح چنین مواردی اجرا می‌شود و امر خیری برای صنعت بیمه است.

میرآقازاده: اصطلاحی در بیمه تحت عنوان Cash and Carry  وجود دارد که به معنای پرداخت پول در ازای پوشش‌دهی بیمه است این در حالی است که بحث تقسیط بیمه‌ای که جایگاهی در صنعت بیمه‌ی جهانی ندارد آرام‌آرام در شرکت‌های ما جای گرفته است، این مسئله جزو معضلات بزرگی‌ست که توسط IFRS حل خواهد شد.

بنویدی: البته IFRS به‌تنهایی نمی‌تواند حلال مشکلات مدیریتی شرکتی شود.

*به هر حال برای اجرایی شدن ملزم به ایجاد پیش‌زمینه‌هایی هستیم

بنویدی:چارچوب  IFRS نیازمند اجرای مقدماتی است که از جمله پالایش حساب بدهکاران است. اما اجرای IFRS برای کم شدن نرخ رسوب بدهکاران‌ یا متورم شدن آن‌ها کاری انجام نخواهد داد و اصلاح این امر بستگی به فرآیندهای داخلی شرکتهای بیمه دارد . متأسفانه بیمه‌گذاران در بازار بیمه‌‌ی ایران عادت به خریدهای نسیه کرده اند و نسیه فروشی در بیمه به یک اصل بازاریابی تبدیل شده است.

*آیا می‌توان فروش اقساطی بیمه‌ی ثالث را از این دست شمرد؟

بنویدی: شرکت های بیمه  قصد فروش اقساطی ندارند، بلکه بیمه‌گذار عادت به این نوع خرید کرده و کاری هم نمی‌توان کرد.

صلاحی‌نژاد: در بحث بدهکاران، بداخلاقی شرکت‌های بیمه روی نرخ دهی تهدیدی برای بازار است و متاسفانه شرکت‌های بیمه در خیلی از موارد اخلاق حرفه ای را رعایت نمی‌کنند. مسئله‌ی دیگر اهمیت نقش بیمه‌ی مرکزی‌ست که نباید اجازه‌ی ورود این بیمه گذاران حقیقی و حقوقی را به بازار بدهد. این مسئله از نکاتی‌ست که باید توسط نهاد ناظر کنترل شود. درست نیست که بیمه‌گذاری از یک شرکت بیمه نرخ بگیرد و سال بعد این کار توسط شرکت بیمه‌ی دیگری انجام شود ، بنابراین نقش نهاد ناظر بسیار مهم است و می‌تواند توسط شرکت‌های بیمه از این کار جلوگیری کند. البته در رابطه با Black list نهاد ناظر مقصر نیست بلکه اتحادیه‌ی شرکت‌های بیمه باید به قدری قوی باشد که اگر بیمه‌گذاری در این لیست قرار دارد به راحتی آن را رصد کرده و بدنامی یا میزان ریسک آن را مشخص کند، به نظرم تمام این مسائل به رفتارهای شرکت بیمه بازمی‌گردد. می‌توان بدهکاران شرکت‌های بیمه را به دو قسمت تقسیم کرد؛ نمایندگان که شاید بخش بزرگی از سرمایه‌ی شرکت‌های بیمه را در دست دارند، گاها مشاهده شده که یک نماینده بداخلاق و غیر حرفه‌ای که در نهایت شرکت بیمه را مجبور به رجوع به دادگاه و تشکیل پرونده کرده ، متأسفانه توسط شرکت بیمه‌گر دیگری جذب شده ، البته در حال حاضر این مسائل به میزان اندکی توسط نهاد ناظر و سامانه‌ی سنهاب کنترل می‌شود، اما هنوز  خیلی‌ وقت ها تنها با یک سفارش موضوع تحت کنترل قرار می‌گیرد. بنده شخصاً ۴، ۵ نماینده‌ را در شرکت‌های بیمه می‌شناسم که در دادگاه‌های جمهوری اسلامی پرونده‌های میلیاردی دارند. متاسفانه به نظرم این بداخلاقی‌ها در صنعت نهادینه شده و نهاد ناظر کاری از پیش نمی‌برد، بنابراین لازم است یک هم‌افزایی توسط سندیکا پدید آید و به صورت تکلیف شرکتها ملزم به رعایت باشند. بخش دوم بدهکارانی هستند که بیمه‌گذاران اغلب بزرگ را شامل می شوند، بیمه‌ی مرکزی در اینجا نقش بسیار حیاتی دارد، چرا که بیمه‌ی مرکزی روی نرخ شرایط بدهی‌های کلان نظر دارد و می‌تواند عنوان کند که ابتدا با شرکت قبلی تصفیه‌ حساب انجام و سپس با شرکت بعدی وارد مبادله شود .

*آیا در برخی از مسائل مانند ضرورت تجزیه‌ی بدهکاران نیازمند ورود نهاد ناظر نیستیم؟

صلاحی‌نژاد: در رابطه با ذخیره‌ی مطالبات مشکوک‌الوصول بیمه‌ی مرکزی طی سالهای  اخیر با نوشتن پیش‌نویس اقداماتی انجام داده است، اما اختلاف‌نظرهای فراوانی روی آن وجود دارد و نیازمند مکانی پژوهشی‌ست که از طریق مطالعات روی آن نظر دهند. اختلاف نظری که در صنایع بیمه و بانکی در رابطه با وصول مطالبات وجود دارد این است که در بانک‌ها به راحتی وقتی قسط اول و دوم پرداخت نشود سررسید گذشته خواهد شد و اگر قسط دهم پرداخت نشود سوخت شده است، اما در بیمه خیلی علمی روی آن کار نشده و تعریفی که دوستان در این صنعت دارند با تعاریفی که در قسمت مالی انجام می‌شود متفاوت است. در بانک چنانچه اقساط وام پرداخت نشود مشکلی وجود ندارد وشخص مورد نظر  مشتری بانک است به هر حال یا ضمانت‌نامه‌ای گرفته شده یا خیر، اما در بیمه این‌طور نیست و اگر قسط اول و دوم پرداخت نشود پوشش بیمه‌ای در کار نخواهد بود.

*جناب اصغری لطفاً نظرات خود را بفرمایید؟

اصغری: در بحث ابزارهای مالی مختص IFRS باید شرکت‌هایی برای ارزیابی و اعتبار سنجی مشتربان پدید آیند تا شرکت بیمه بتواند از روی امتیاز شرکت، ارزیابی ریسک نقدینگی و اعتبار را شناسایی کند تا نهایتاً منجر به عددگذاری در سود و زیان شود. بنابراین اولین شرط برای اجرای IFRS8 در ایران وجود ندارد و ما شرکت یا ارگانی نداریم که وظیفه‌ی اعتبارسنجی را انجام دهد. در این راستا با توجه به وجود محدودیت های ذاتی در این کار باید ارگانی دولتی آن را تضمین کند

صلاحی‌نژاد: اتفاقاً شرکت‌هایی در این زمینه وجود دارند.

اصغری: خیر به نظرم باید ایجاد شوند.

بنویدی: مسئله‌ی ریسک به مهارت مدیریت شرکت‌ها و شهامت در پذیرش ریسک بازمی‌گردد، همچنین بستگی دارد در کدام منطقه وارد بازار شوند، مسلماً باید از بازاری که ریسک در آن زیاد است کناره‌گیری کرد. متأسفانه در حال حاضر مدیریت شرکت‌ها به گونه‌ای طراحی شده که اشتها به سمت مسیری‌ست که سهم بیشتری از بازار را حاصل می‌کند و به اصول بیمه گری توجهی ندارند و دلیل دیگر متورم شدن بدهکاران بیمه‌ای  شرایط اقتصادی کشور  است چنانچه فرد اقساط معوقه‌ی وام را پرداخت نکند مسلماً اگر حق بیمه نیز به صورت اقساط باشد پرداخت نخواهد کرد.

*شاید بتوان گفت یکی از  مشکل Black listهای صنعت بیمه متصل نبودن به جریانات اقتصادی و سامانه‌های موجود در کشور است.

بنویدی: بهتر است سامانه ای  ایجاد شود که به سامانه‌های اعتبارسنجی خارج از بیمه متصل باشد. اگر چه نوع بدهی بیمه با نوع بانکی آن متفاوت است ما در بیمه قراردادی دوطرفه داریم و امکان قطع تعهدات برای بیمه گر وجود دارد، اما خرید اقساطی از شرایط  اقتصادی کشور تبعیت می‌کند و همه تمایل به خرید نسیه و تعویق در پرداخت دارند. بنابراین به مدیریت شرکت‌های بیمه و سند اشتهای ریسک آن‌ها برمی‌گردد که آیا به چنین بازاری ورود می‌کنند یا خیر.

صلاحی‌نژاد: نکته ی دیگری که شاید لازم باشد در اینجا بدان اشاره کرد این است که متأسفانه در دهه‌های اخیر رشد نیروی انسانی در بیمه متناسب با رشد صنایع دیگر صورت نگرفته و فقر نیروی انسانی در بیمه به چشم می‌خورد، پیش از این همکاران قدیمی این صنعت را به روش سنتی که برگرفته از دیتاهای خارجی بود هدایت می‌کردند و شاید بدون انجام دادن کاری خاص برای بیمه کردن یک شرکت هواپیمایی تنها با هم‌نوع خارجی خود تماس می‌گرفتند، اما این مسئله در ادبیات شرکت‌های کنونی معنایی ندارد، متأسفانه ما پس از تشکیل بخش خصوصی در کشور دچار تحریم شدیم و افراد متخصصی که در این صنعت پا به عرصه بیمه گری نهادند، نمی‌توانند در کلاس‌های خارجی شرکت کنند. این مسئله مزید بر علت شد تا تمام مسائل بومی‌سازی شوند، ما نتوانستیم با کلاس‌های چارتر و روند مالیاتی خارجی ارتباط برقرار کنیم، حتی ممکن است آن‌ها بدهکاران بسیار بزرگ‌تری داشته باشد، اما نحوه‌ی نگاه و حل مسائلشان برای ما پوشیده است، مسلماً پس از تأسیس شرکت‌های بیمه نتوانستیم افراد را برای کسب این دانش به خارج از کشور بفرستیم.

بنویدی: بازار ما از نوع جهانی خود بسیار دور است و مسائل موجود آن‌ها فاصله و تفاوت بسیاری با ما دارد.

*اجرای IFRS برای شرکت‌ها فرصت است یا تهدید؟

بنویدی: چنانچه کسی به خوبی حسابداری کرده و اصول آن را رعایت کرده باشد IFRS برایش تبدیل به تهدید نخواهد شد.

ممکن که است اوایل کار و در کوتاه‌مدت شرکت‌های بیمه به دلیل فشار ذخیره‌گیری و هم‌سان کردن ، با مشکل سود مواجه شوند، همچنین مجبور شوند مسائلی که سال‌هاست به تعویق افتاده را انجام دهند تا صورت‌های مالی‌شان با روند و چارچوب IFRS سازگار شود ، ولی قطعاً پس از چند سال می‌توان IFRS را به عنوان فرصتی خوب به شمار آورد زیرا پس از آن سهامداران می‌توانند با فراغ بال در شرکت‌ها سرمایه‌گذاری کنند، سپس IFRS با چالش اساسی توانگری می‌تواند شرکت‌هایی که وضعیت خوبی ندارند و قادر به ادامه دادن نیستند را از طریق صورت‌های مالی شناسایی کند. یکی از چالش‌های IFRS این است که توانگری را زیر سئوال می‌برد و به واسطه‌ی آن محاسبات توانگری دچار مشکل خواهند شد، اما نهایتاً پس از مدتی استانداردهای خاصی پدید می‌آیند که به واسطه‌ی آن‌ها صورت‌های مالی شفاف و قابل مقایسه می‌شوند، این رتبه‌ بندی منجر به جذب سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی خواهد شد، همچنین بقای شرکت‌هایی تضمین خواهد شد که از شفافیت لازم برخوردار باشند و راه درست را در پیش گیرفته اند .

*آیا امکان دارد شرکتی از بازار حذف شود؟

بنویدی: اگر فشار اجرای این استاندارد شدید باشد ممکن است برخی شرکت‌ها تحمل اجرای کردن آن را نداشته باشند، حذف شوند به نظرم IFRS در بلند مدت فرصت و در کوتاه‌مدت تبدیل به تهدید یا آسیب خواهد شد.

بمانی: به‌کار‌گیری IFRS قطعاً دارای مزایا و معایب مشخص است و بحث تئوری همیشه موافقان و مخالفانی را با هم دارد. موافقان از زبان مشترک برای جهانی‌شدن، سرمایه‌گذاری و شفافیت صحبت می‌کنند و مخالفان مسائل فرهنگی و اقتصادی خاص هر منطقه را در نظر دارند همچنین عنوان می‌کنند که IFRS به‌نفع کشورهای توسعه‌یافته‌ است. به نظر بنده با توجه به شرایط خاص شرکت‌های بیمه به‌کارگیری این استاندارد بسیار راحت‌تر از بانک‌ها و سایر شرکت‌هاست. عمده‌ی دارایی شرکت‌های بیمه مطالبات یا سرمایه‌گذاری‌ها هستند که به هر حال ارزش منصفانه‌ی آن‌ها مشخص است، همچنین راهکار شناسایی بدهی‌ها و کفایت آن در IFRS دیده شده، با توجه به درنظرگیری ذخایر باید بدهی‌ها را شناسایی کرد و تنها در نوع اندازه‌گیری تفاوت وجود دارد و بنا نیست چیزی به صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه اضافه شود. البته تهدید IFRS برای همه‌ی شرکت‌ها وجود دارد و صنعت بیمه هم مستثنی نیست، می‌توان استاندارد ۱۵ را مثال زد که توسط سازمان حسابرسی در رابطه با سرمایه‌گذاری پیش برده شد، اما به دلیل مباحث مالیاتی معلق ماند. بدیهی‌ست که IFRS نیز همان راهکار را خواهد داشت، ما در آن‌جا سرمایه‌گذاری را به ارزش بازار شناسایی می‌کردیم در این‌جا نیز همین‌طور است و همان نگرانی‌‌ها ایجاد می‌شود. لذا اگر در استانداردهای ملی موفق به حل این مسئله نشده‌ایم در این‌جا چه کار خواهیم کرد؟ به همین خاطر می‌توان از IFRS به عنوان تهدید نیز یاد کرد، اما در مجموع به‌کارگیری آن ضرورت است و علاوه بر معایب مزایای بیشتری دارد.

صلاحی‌نژاد: بنده در یک مقاله اجرای IFRS را انقلاب در حسابداری عنوان کرده‌ام و به نظرم اولین مسئله‌ی مطرح تغییر نگاه مدیران است، بهتر است ار آرایش‌دهی صورت‌های مالی توسط مدیران جلوگیری شود، اکنون شرکت‌های بیمه به گونه‌ای هستند که صورت‌های مالی را مهندسی می‌کنند و متأسفانه در مقابل همکاران حسابدار تغییر را به سختی می‌پذیرند و در این مسئله منعطف نیستند. اگر نسل جدید به سمت تغییر حرکت نکنند IFRS منجر به حذف آن‌ها خواهد شد. اتفاق دوم این است که پس از شفافیت صورت‌های مالی در شرکت‌های بیمه انقلابی رخ خواهد داد که تقریباً در تمام شرکت‌ها قابل پیش‌بینی‌ست. به دلیل لحاظ نشدن ارزش منصفانه مسلماً صورت‌های مالی ما منطبق بر واقعیت‌های اقتصادی‌مان نیستند، اما اگر با واقعیت اقتصادی که مهم‌ترین آن‌ها ارزش منصفانه است کنار بیاییم به راحتی می‌توان IFRS را پذیرفت.

*در رابطه با حذف شرکت‌ها از گردونه‌ی بیمه چه نظری دارید؟

صلاحی‌نژاد: بنده معتقد نیستم که با اجرای این استاندارد شرکتی از گردونه خارج خواهد شد، این اتفاق تنها به شفافیت صورت‌های مالی منجر می‌شود.

*آیا ممکن نیست شفافیت منجر به ضرردهی شود؟!

صلاحی‌نژاد: در آن صورت نیز اتفاقی نخواهد افتاد، می‌توانید شرکت‌هایی را مدنظر داشته باشید که همین الان هم تحت ماده‌ی ۱۴۱ قرار گرفته‌اند.

*این مسئله به مباحث کلان صنعت بیمه بازمی‌گردد فضا همچنان رقابتی نیست و این صنعت نپذیرفته که شرکتی که نمی‌تواند رقابت کند ناچار حذف خواهد شد.

بنویدی: شاید در سطح بین‌المللی این اتفاق بیفتد.

صلاحی‌نژاد: بله، اما در سطح داخلی این‌طور نیست و مجمع می‌تواند فعالیت خود را ادامه دهد و تأثیر داخلی ندارد.

بنویدی: با توجه به این‌که نظارت بیمه‌ی مرکزی بر نظارت مالی متبادر شده و ایجاد شفافیت می‌کند، امکان دارد این شفافیت‌ها سبب شود یکباره مجوز چند رشته‌ی اصلی را لغو کنند و لغو کردن یک مجوز در رشته‌های اصلی سبب جلوگیری از کار شرکت خواهد شد.

صلاحی‌نژاد: در سال گذشته هم بیمه‌ی مرکزی از صدور رشته‌هایی از شرکت‌های بیمه جلوگیری

به نظرم شرکت‌هایی که از پیشروی آن‌ها جلوگیری شد و فعالیت انها توسط نهاد نظارتی محدود شد وضعیتی بسیار بهتر از شرکت‌های بیمه‌ای دارند که اکنون با ۶۰، ۷۰ سال سابقه مشغول به کار هستند، بنابراین کار بیمه‌ی مرکزی در این زمینه فوق‌العاده بود.

بنویدی: این مسئله ارتباط مستقیم با حوصله‌ی سهامداران دارد. امسال در مجامع برخی از سهامداران دیده شدند که حوصله‌ی آن‌ها از سر کار گذاشتن شرکت‌های بیمه خارج بود و در رابطه با نوع ذخیره‌‌گیری که هر سال تغییر می‌کرد انتقاد می‌کردند. سهامدار روی شرکت بیمه حساب می‌کند بنابراین می‌تواند به راحتی آن را تحت‌تأثیر قرار دهد، این از حوصله‌اش خارج است که شرکت پس از ۴، ۵ سال کار کردن با سهام یک روز بخواهد برگردد. مسلما مارجین سود پایین است و این احتمال داده می‌شود که به سمت ادغام با شرکت‌های دیگر پیش برویم و نهایتاً شرکتی که سهامدار کم‌حوصله‌تری دارد از بازار کنار گذاشته خواهد شد.

میرآقازاده: در تکمیل صحبت‌های جناب بنویدی به نظرم فرصت و تهدید مذکور هم‌زمان رخ می‌دهد. این فرصت برای شرکت‌هایی‌ست که نرخ مناسب می‌ دهند، حق بیمه‌ی خود را به درستی وصول کرده‌اند، روند مناسبی را کسب کرده‌ و به تبع ذخایر مناسبی دارند و اما تهدید دامنگیر شرکت‌هایی خواهد شد که نرخ‌شکنی کرده و ذخیره‌ی مناسبی نگرفته‌اند. هنگامی که نرخ درست نباشد زیان افزایش پیدا می‌کند، برای پنهان کردن زیان ذخیره‌گیری کاهش می‌یابد و پس از آن به تقسیم سود منجر خواهد شد که منافع شرکت را تلف کرده و اتوماتیک‌وار بنیه‌ی آن را ضعیف می‌کند. پس از اجرای IFRS و شفاف‌سازی شرکت‌ها هر شرکتی که قوی باشد می‌تواند خود را به بازار عرضه کند ، نتیجتاً نهاد ناظر از رشته‌های آن جلوگیری نمی‌کند، مشتریانش افزایش خواهند یافت و در نهایت هر روز قوی‌تر می‌شود و اما شرکت‌هایی که مسائل را رعایت نکرده‌اند به تبع از گردونه حذف خواهند شد و IFRS به منزله‌ی تهدید برای اینگونه شرکت‌هاست.

اصغری: همان‌طور که عرض کردم اصول نظری اجرای استانداردهای بین‌المللی دو مورد نظریه بنگاه و کارآیی بازار را در بر دارد. نظریه‌ی بنگاه عایدی سهامدار و مدیریت شرکت است و نظریه‌ی کارآیی بازار وجود شرکت‌های بیمه در بازاری‌ست که قابل شناسایی و اندازه‌گیری باشد و آیین‌نامه‌ی توانگری یکی از ابزارهای اندازه‌گیری‌ست، متأسفانه ارزیابی شرکت‌های فروشنده و بیمه‌گر در کشور ما حتی توسط بیمه‌ی مرکزی نیز قابل انجام نیست و نهاد ناظر نمی‌تواند براساس آیین‌نامه‌ی توانگری مالی مدعی باشد که ارزیابی درستی از شرکت‌های بیمه دارد، اما این‌که اجرای استاندارد تهدید محسوب می‌شود یا فرصت، طبیعتاً یک فرصت است و نباید در آن شک کرد. کشور توسعه‌نیافته‌ای که قصد ورود به بازارهای جهانی را دارد باید حتماً به این مسئله ورود کند، اما تا زیرساخت‌ها آماده نباشند اقدامات انجام شده قابل استفاده نخواهند بود. مسلماً نهادی که از نتیجه‌ی این استانداردها استفاده خواهد کرد باید بداند چه بهره‌ای می‌برد و با قوانین و چارچوب آن آشنا باشد. همان‌طور که عنوان شد وجود نهاد ناظر شجاع که بتواند شرکت‌های بیمه‌ی ناکارآمد که قدرت رقابت ندارند را از بازار خارج کند و شرکت‌های قدرتمند را وارد بازار جهانی کند الزامی‌ست. چنانچه قصد پوشاندن ضعف‌های موجود را داشته باشیم قدرتمند وارد نخواهیم شد، نمی‌توان مسائل را از طریق بخش‌نامه‌ها حل کرد زیرا این همان روندی‌ست که بدنه‌ای ضعیف را پدید می‌آورد، بنابراین اگر IFRS به درستی اجرا شود شک نکنید که یک فرصت ایده آل برای شناسایی سران بازار است و با تغییر الگوهای سودآوری و افزایش سطح شفافیت، نتایج مالی مطلوب تری نیز حاصل خواهد شد.

بسترسازی اجرای سیاست‌های دولت برای توسعه بازار سرمایه و استفاده از استانداردهایی که حاصل تجربه و دانش بین‌المللی است به همراه ایجاد قابلیت مقایسه و امکان ارزیابی نهادهای بین المللی از اطلاعات و ارتقای جایگاه شفافیت اطلاعاتی کشور از منظر بین‌المللی و استفاده موثر از ابزارهای روز دنیا همچون XBRL که جدیداً مورد توجه سازمان بورس هم قرار گرفته است از جمله نکاتی هستند که اهمیت استفاده از استانداردهای بین المللی را آشکار تر می سازند.

*آیا می‌توان گفت بازنگری آیین‌نامه‌ی ۶۰ سرمایه‌گذاری شرکت‌های بیمه را در IFRS تحت‌تأثیر قرار خواهد داد؟

بنویدی: قطعاً همین‌طور است، بخشی از مسائل مدنظر IFRS دارایی‌هایی‌ هستند که آن را به عنوان سرمایه‌گذاری می‌شناسیم، بنابراین باید در طبقه بندی دارایی ها دقت کرد، خوشبختانه بخش عمده‌ای از دارایی شرکت‌های بیمه سپرده‌های بانکی هستند و تقویم  آن‌ها بسیار راحت است، به نظرم بهتر است آیین‌نامه‌های ۶۰ و ۶۹ با رویکرد IFRSاجرا شوند. قطعاً کسانی که روی این مسئله کار می‌کنند به رویکرد جدید بازار که به سمت کم شدن سود سپرده‌های بانکی می‌رود توجه خواهند کرد، اگر قرار باشد ۳۰ تا ۵۰ درصد سپرده‌های بانکی در آیین‌نامه‌ی ۶۰ لحاظ شوند باید توجه کرد که سود بانکی کم خواهد شد، بنابراین شرکت‌های بیمه‌ای که بیمه‌ زندگی را ۱۸ تا ۱۶ درصد تضمین می‌کنند با مشکل مواجه می‌شوند. به همین دلیل آیین‌نامه سرمایه‌گذاری نیازمند تجدیدنظر است .

منبع : ریسک نیوز

بهترین و ارازانترین بیمه ها را از ما بخواهید

www.easybime.ir

مادر easybime.ir  به شما ارزانترین بیمه ها را با بهترین پوشش ها ارایه خواهیم داد .